Eda's Blog

ช่วงนี้รู้สึกทำตัวเกรียนพิลึก ได้แต่เข้าไปแวะเวียนบ้านชาวบ้านแต่ก็ไม่ค่อยได้เมนท์ (หรือไม่ก็เมนท์อะไรที่ดูเกรียนๆทิ้งไว้) เผอิญว่าช่วงนี้ไม่ว่าง-อย่าง-แรง-(มาก ถึงมากที่สุด) คาดว่าจะพ้นเคราะห์วันพฤหัสหน้า....เนื่องจากสอบไฟนอลของควอเตอร์หนึ่ง จะรอดหรือไม่ก็ติดตามตอนต่อไป...

สาเหตุที่มาอัพเอนทรี่ใหม่ก็เนื่องจากว่าช่วงนี้มีเรื่องเข้ามาเยอะมากกกกก มีทั้งเรื่องที่ดีและไม่ดีปะปนเข้ามามากมาย

เรื่องที่ไม่(ค่อย)ดี

*Quiz Inter Management 6 บทยังไม่ได้แตะซักบท เดธไลน์ศุกร์นี้

*อาทิตย์หน้าสอบไฟนอลMicroEcon 6 บท เริ่มอ่านไปได้แค่บทเดียว

*รีพอร์ตInter trade ที่จะต้องส่งอาทิตย์นี้

*แต่ช้าก่อน ศุกร์นี้ต้องสอบคันจิยุ่น

*วันนี้พรีเซนต์Inter Managementไปโดนอาจารย์ถามกลับจนจุก

*และเพิ่งค้นพบว่านอกจากพรีเซนต์แล้วตรูจะต้องทำรีพอร์ตส่งอาทิตย์หน้าด้วย

*นอกจากรีพอร์ตพรีเซนต์แล้วยังต้องทำรีพอร์ตที่อยู่ในหนังสืออีก (เกือบลืม...)

*แล้วอีรีพอร์ตนี่เดธไลน์วันพฤหัส วันเดียวกับสอบไฟนอลอีก

*เสาร์นี้เพื่อนนัดติวMicroEconกัน โดนมอบหมายว่าให้อ่านเรื่องตลาดผูกขาด ยังนึกไม่ออกว่าจะเอาเวลาไหนอ่าน

*นาฬิกาหาย...ซึ่งสองวันถัดมามีสอบมิดเทอม (สอบไปแล้ว เหียกไปแล้ว)

*usbหาย....หายตอนต้องการจะใช้ข้อมูลในการพรีเซนต์IM ต้องเริ่มหาใหม่ตั้งแต่ต้น

ฯลฯ....เท่าที่นึกออกก็ประมาณนี้....

นิทานเรื่องนี้สอนให้รู้ว่า....ไม่ควรลงInter M พร้อมกับ Microecon....

Managementเป็นอะไรที่ชอบเรียนนะ เพราะถนัดด้านนี้อยู่แล้ว แต่MicroEconนี่เหนือความคาดหมายเนื่องจากไม่คิดว่าจะคำนวณแหลกขนาดนี้ = [] =!! (สมัยเรียนMacroEconแล้วชอบเพราะมันไม่ได้คำนวณอะไรมากมาย)

ทุกวันนี้พยายามทำตัวไม่ให้เครียดด้วยการพยายามไม่แสดงออกทางสีหน้า ท่าทาง เพราะก็รู้อยู่ว่าความเครียดทำให้เสียสุขภาพจิต

แต่ก็นะ หนีก็แล้ว ดั๊นไปแสดงออกทางคำพูดแทน....

อันนี้โดนทักมาหลายคน จนกระทั่งรูมเมทพูดขึ้นมาแล้วก็ทำให้ฉุกคิดขึ้นมาได้ โดนทักว่าทุกวันนี้พูดทีราวกับจะไปหาเรื่องต่อยยังไงอย่างงั้น

จริงๆแล้วเราก็ไม่ได้รู้ตัวนะ คือก็รู้สึกว่าตัวเองก็พูดอะไรตามปกติ แต่หลายคนบอกว่ามันดูแฝงไปด้วยความเครียดยังไงชอบกล...ตอนแรกก็ถามกลับว่า ไม่ใช่ว่าปกติเราก็พูดอะไรตรงๆอยู่แล้วเหรอ? แต่โดนตอบกลับมาอย่างนี้ก็คงต้องระวังเรื่องการแสดงออกมากขึ้นมาหน่อยแล้วล่ะมั้ง...

ทุกวันนี้ สิ่งที่อยากจะทำที่สุดตอนนี้คือ "กรี๊ด" ค่ะ....แต่ไม่รู้จะไปกรี๊ดที่ไหนดี (หัวเราะ)

.

แต่ว่านะ มีเรื่องที่ไม่ดีเข้ามาในชีวิต มันก็มีเรื่องที่ดีเข้ามามั่งแหล่ะ * - *

เรื่องที่ดี

* "ผ่านรอบแรกแล้ว" (สั้นๆง่ายๆได้ใจความดี...)

เนื่องจากเลขไอดีเรามันอยู่ท้ายๆ ตอนเลื่อนลงเลยลุ้นกันใจหายใจคว่ำ แต่พอเห็นเลขตัวเองแล้ว...

ทีนี้ค่ะ กรี๊ดของจริง (แต่ต่างจากกรี๊ดข้างบนนะ 5555)

รีบโทรศัพท์กลับไปที่บ้าน บอกว่า ผ่านแล้วๆๆๆ ที่บ้านก็บอกว่า น่านะ...รอบที่สองยังไม่ได้เลย รีบดีใจทำไม

มันก็...จริงล่ะนะ แต่ผ่านรอบแรกมันก็เหมือนกับผ่านมาครึ่งทางแล้วล่ะนะ > _ < รู้สึกสบายใจไประดับนึง

รอบสองคือสัมภาษณ์ ส่วนวันเวลาเดี๋ยวพรุ่งนี้เค้าจะแจ้งอีกที คราวนี้ขอเดิมพันเอาแรงทั้งหมดเข้าแลกเลย

夢を叶うため、絶対諦めないのです～

เอาล่ะ ก่อนจะจบเอนทรี่ เกือบลืมเรื่องสำคัญไปเรื่องนึง จริงๆวันนี้เรายุ่งกับการพรีเซนต์+ลุ้นผล+เตรียมอ่านหนังสือสารพัดมากจนลืมไปว่าวันนี้เป็นวันลอยกระทงล่ะ...(เหมือนปีที่แล้วจะลืมสนิท...)

ต้องขอบคุณน้องเต๊ะมากๆที่ส่งลิงค์มาให้เล่นนะจ้ะ * - * คราวนี้ได้ไปลอยถึงอยุธยาแน่ะ 5555+

คำอธิฐานของเราปีนี้ก็...."ขอให้เรื่องราวผ่านๆมาในชีวิตราบรื่นด้วยเถิ๊ดดด" ทั้งเรื่องเรียน เรื่องกิจกรรม เรื่องความรัก(อันหลังยิ้มอย่างมีเลศนัย)

ก็สุขสันต๋วันลอยกระทงด้วยนะคะ~