Eda's Blog

อายุ 19 แล้วค่ะ พูดได้เปิดเผยเพราะมันตรงกับวันที่19 เด๊ะ

แถมเท่านั้นยังไม่พอ ตรงกับวันวิสาขบูชาอีก.....จะบอกว่าตอนเกิดก็เกิดตอนวันวิสาขบูชาเนี่ยแหล่ะ

มันเป็นปรากฎการณ์ที่หาได้ยาก(มาก)สำหรับเรา เพราะตั้งแต่เราเกิดมาเราจำได้ว่าวันวิสาขบูชาไม่เคยย่างกรายมาใกล้วันเกิดเราอีกเลย....ไปต้นมิถุนามั่ง ปลายๆพ.ค.มั่ง มาปีนี้โป๊ะเช๊ะพอดี (แต่เผอิญว่าเมย์ไม่ได้เป็นพุทธอ่ะนะ * - *")

เสียดายว่ามันไม่ตรงกับวันเกิด แต่ถือว่าวันจันทร์...ก็พระจันทร์เต็มดวงเหมือนกันก็หยวนๆล่ะนะ (ฮา)

ก็จะขอเล่าเหตุการณ์ช่วงวันเกิดล่ะนะ....

คืนวันอาทิตย์ที่18...คืนก่อนวันเกิด...เป็นคืนที่ทำตัวได้ไม่สมกับก่อนวันเกิดมากเพราะเพิ่งกลับจากประชุมกลุ่ม(ที่กลุ้มแล้วกลุ้มอีก) พอกลับมาบ้านเพื่อนเราก็บอกว่า "เมทเอาเค้กมาให้น่ะ"

ความรู้สึกแรกคืออึ้ง+ดีใจมากๆ ไม่นึกว่าเมทจะทำเค้กมาให้(ตอนแรกคิดว่าแค่เค้าส่งmsgมาให้ก็พอแล้วล่ะ) ก็รีบไปเปิดดูด้วยความดี๊ด๊า แต่ก็ต้องรีบเก็บก่อนเพราะยังต้องมีงานให้ทำอีกเยอะ ก็นั่งปั่นงานปั่นการบ้านจนลืมดูเวลา พอมาใกล้เที่ยงคืนก็มีเหตุที่ต้องใช้คอมอีกเลยไปเปิดคอม

พอเที่ยงคืน"เป๊ะ" เสียงโทรศัพท์ก็ทำเอาเราสะดุ้ง ก็ไม่ใช่ใครที่ไหน พ่อแม่เราเอง โทรมาเอาโล่ห์มาก ก็นั่งคุยนั่งเมาท์กันจนหายคิดถึงแล้วซักพักก็กะว่าจะไปกินเค้กที่เมททำมาให้ละ...

เพื่อนเราคนนึงก็ทักขึ้นมาว่า "เออเมย์ ลืมเสื้อผ้าทิ้งไว้ที่ห้องน้ำนี่ ไปเก็บด้วยนะ"

เราก็....เอ่ะ ลืมอะไรไว้หว่า ก็ว่าไม่ได้ลืมอะไรนะ แต่สุดท้ายก็เดินออกไปดู

ก็ปรากฎว่า..

เอ๋?

.

.

.

ส่องดูให้เต็มตา...

กรี๊ดดดดดดดดดดด~~

รูมเมทในบ้านเซอร์ไพร์ส แอบตกใจ คิดยังไงเอาเค้กไปไว้บนเครื่องซักผ้าเนี่ย (ได้ข่าวว่าตอนเซอร์ไพร์สคนในบ้านไอ้เราเองก็เคยเอาเค้กไปไว้บนไมโครเวฟ 555)

ถ่ายรูปรวมๆๆ > __ <

เพื่อนในบ้านก็เข้าใจซื้อเหมือนกันนะเพราะว่าช่วงนี้กำลังลดน้ำหนัก จู่ๆก็อยากกิน "ช็อคโกแลต" กับ "เค้ก"ขึ้นมา ออกมาเป็น "เค้กช็อคโกแลต" (ฮา)

จะบอกว่ามัน..."อร่อยสุดๆ" นอกจากจะช็อคโกแลตมันจะเข้มข้นแล้ว เนื้อครีมยังเบาอีก กินได้เรื่อยๆ (แบ่งกินกับเพื่อนสามคนแต่ละคนอร่อยน้ำตาซึม ฮ่าๆๆ)

เอาเป็นว่ารักป้ากบและแม่หมีนะฮ๊าบบบบบบ~~

ถัดมาที่ขาดไม่ได้ก็คือเค้กของรูมเมทคนเก่า

(กล่องเค้าก็ทำเอง น่ารักมากๆ > _ <)

ข้างในเป็นอย่างนี้...

มันคือเค้กครีมสดที่โปะด้วยแอปริคอต??รึลูกพีช?? ซักอย่าง รู้แต่ว่ามันอร่อยม๊ากกก (ผ่าข้างในก็มีสตรอเบอร์รี่ด้วยนะเอ้อ เป็นชอร์ตเค้กไปเลย> _ <)

อนึ่ง....เค้กเหล่านี้กินกันเมื่อตีหนึ่ง.....

ยังไงก็ขอบคุณสำหรับคำอวยพรทั้งทางmsn msg โทรศัพท์(ทางไกล) เว็บบอร์ดในห้องเรียน(โพสต์ทามม๊าย) ในมัลติ๊ ฯลฯ อีกมากมายด้วยนะคะ~*

.

.

ก็เป็นอีกปีหนึ่งที่โตขึ้นมา...รู้สึกว่าความรับผิดชอบก็มีมาให้หนักใจมากขึ้น แต่ก็เป็นเครื่องพิสูจน์ว่าเราได้เติบโตขึ้นมาแล้วอีกก้าวนึงยังไงล่ะ :)　ถือซะว่าปีนี้เป็นปีที่ดี(เพราะเลขมันสวย 5555)ก็ขอให้มันดีตลอดปีก็แล้วกันนะ~

これからもっと強くなりたい．．．もっと経験積みたい。たとえ一人でやらなきゃならなくても、たとえちょっと寂しくても、周りに皆まだいるから大丈夫だ．．．